به مناسبت۲۵اردیبهشت روز فردوسی

بارها

از خودم سوال کرده ام

«مرد رنج های سال سی»

این چنین چرا

پشت کرده است بر بساط ما

گوییا به دوردست های دور

می کند نگاه؟!

 یادگارهای او

در دانشکده های ادبیات

حفظ می شوند

یا تباه؟!

(دکترفاضل ترکمن)

ین هم بخشی از سروده شاعر معاصر حسین مسرور در وصف حکیم توس ابوالقاسم فردوسی:

بزرگان پیشینه ی بی نشان                ز تو زنده شد نام دیرینشان

تو در جام جمشید کردی شراب          تو بر تخت کاووس بستی عقاب

اگر کاوه زآهن یکی توده بود           جهانش به سوهان خود سوده بود

تو آب ابد دادی آن نام را                زدودی از او زنگ ایام را

تهمتن نمک خوار خوان تو بود        به هر هفت خوان میهمان تو بود...